insanlar onu ne kadar uzun zamandır karşılıksız sevdiğimi ve beklediğimi ve çaresizce beklediğimi ve en ufak umut kırıntısı olmadan beklediğimi ve her geçen gün daha çok sevdiğimi ve bir kez daha görebilmek için canımı verebileceğimi duydukça şaşırıyorlar.
oysa ki ben alıştım. ölene kadar böyle yaşayabilirim.
keşke gelse de beraber yaşasak.
ben belki aklına bile gelmiyorum onun. belki beni sevdiğini bile unuttu. belki tamamen unuttu. ama ben onu çok özlüyorum lan. ya biri ağzıma sıçsın. bu kadar sıçıldığı yetmemiş çünkü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder