http://muzik.net.tr/#UGquX-SQtZA/r/!/
Vay anasını ya, ilk defa dinliyorum bu şarkıyı, müğtejemmiş! Basshunter-Jingle Bells ehahehahehahea. Başlıkta çalıntı ha. Biz Noel kutlamayız, Noel Baba'nın ak, yeniyıl geldi ya böyle çok bi' bok olacak ya, dengeler değişecek, burçlar farklı şeyler getirecek ya, he ondan kutluyoruz işte. Bi' bok olmayacağını hepimiz biliyoruz, herkes birbirini kandırıyor zaten. Neyse, bu bahaneyle herkes herkese iyi dilek dilemiş oldu. Evimde oturuyorum ve internetin başında hayat gerçekten güzel. Biraz çerez yedim ve TV izledim, biraz daha izlerim ve yeni yıla yine internet başında girerim. Eğer 'nasıl girersen yılın öyle geçer' olayına inansaydım; uyurdum.
Çoğu kişide gördüm, bloglarına o yıl neler yaşadığına, neler olduğuna dair madde madde şeyler yazmışlar. Ben de şöyle bir özet geçmek istiyorum. Bilmem, ilerde okurum ve güzel olur sanki.
Ocak ayında bi' çocuk vardı lan, adı B ile başlayan (sırf hatırlayayım diye ilerde, çocuğuma okutacam bunları ehuehhaehaehahea *nah*) neyse işte, o iyiydi, olsaydı iyi olurdu. Sonra bir önemli kişi daha girdi hayatıma, Mart'ta. Bitti, ama bitmedi. Öyle. Haziran ayında biri daha. O da öyle. Hep aşktan bahsettim lan. Çünkü başka önemli bir şey olmamış, hatırlamadığıma göre. Ve 2010'un sonları, belki de hayatımdaki en önemli olaya şahitlik, aracılık yapan günler: İngiltere hazırlıklarım!
Şu ana kadar sadece pasaport işlemleri hazır (ilerdeki bana diyorum) ve 2011 bok gibi geçse de sırf İngiltere'yi düşünerek iyileştireceğime inanıyorum. Bu nasıl bi' tutku bilmiyorum, ama ben oraya aitim. Beni düzeltecek tek yer orası. Yaşayabileceğim tek yer. Ne olursa olsun. Yalnız olsam da.
NEYSE. Ee, yeni yıl, 2011, senden beklentilerim: Sağlık, mutluluk, huzur (ayrılmaz üçlü, klişe bozulmaz diye yazıyorum aslında başta gelecek şey...) PARA! Sonra sıradan şeyler. Aşk? Bilmem. Gelirse ekime gelmezse... Neyse. Bu saydıklarımı vermezsen siktir git lan hiç gelme. Bi de 2012'ye söyle o hiç gelmesin :( (Mayaların etkisinde kalan varlık).
Yaprak Dökümü bitti yaprağa geldik hepimiz ona üzülüyorum. Torunlarıma anlatacak güzel bir hatıram oldu ama. Neyse şimdi burdan çıkıp doğru Taksim'e... NAH.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder